Między antykiem a współczesnością
W mojej praktyce artystycznej podejmuję próbę syntezy klasycznego paradygmatu piękna z dynamiką współczesności. Definiuję siebie jako ikonopisarza czasów nowożytnych, który w ramy klasycznej estetyki wpisuje symbole i ornamentykę zaczerpniętą z dzisiejszej rzeczywistości.
Fundamentem technicznym moich prac jest renesansowa metoda podmalówki, zapożyczona od dawnych mistrzów, która pozwala na uzyskanie niezwykłej świetlistości i głębi koloru. W te historyczne struktury wprowadzam sylwetki współczesnych mi ludzi, nadając ich codzienności posągowy, niemal sakralny wymiar. Moje obrazy to wizualna kronika obecnych czasów, opowiedziana językiem wiecznych wzorców piękna, gdzie autorska ornamentyka staje się pomostem między tradycją a tym, co tu i teraz.